26 Kasım 2012 Pazartesi

Geri dönüşüm

Çok severim geri dönüşüm simgesini. Okların devinim halinde oluşu, yükselmesi alçalması, nasıl desem..
Hani kalabalık bi ortamda pat diye düşersin, canın çok yanar, çaktırmadan kalkar yürümeye devam edersin, ordan uzaklaşıp sessizce acını çekersin ya; mutlaka yaşanmıştır bu.
Ben düşerdim, yaşanmamış farz edip kalkar gider uzakta çaktırmadan ağlardım. Yara bereyi morlukları kapatır geri gelirdim.
Düşmek, bildiğimiz düşmek değil. O düşmek, hayatın içinde. Kalabalık ortam da olaya tanık olan arkadaş ortamı değil.
Acı, fiziksel acı hiç değil.
Düşmek doğal, normal, olası. Düşmek güzel. Ben ayağa kalktım, yeniden bulurum kendimi yerlerde, orası ayrı.
Şimdi ayaktayım. Şimdi benim günüm, benim günlerim. Bu benim çabam, benim şansım.
Benim geri dönüşüm.
Benim geri dönüşümüm.

1 yorum:

  1. sana hayranım asiliğine, kararlılığına,duygusallığına, ben burdayım diyen bakışlarına, her yanına ama en çok da masumluğuna seni seviyorum bebeğim
    :)

    YanıtlaSil