Alfabe

Geçen yaz tam bu zamanlar yine yapmıştım bunu. Alfabeyi alt alta sıralayıp gördüğüm harflerin karşısına aklıma ilk geleni yazıcam. Çok eğlenceli lan.

A: Abla. Ablam.
B: Billur ya, adımdan başka bi çağrışım alamadım.
C: Cemil Nurlu dicem, sınav senesi atlattık çok doğal olucak.
Ç: Çıngıraklı yılan?
D: Damla..
E: Ev. Ev abi ev, evim olucak lan belki, ev inşallah!
F: #ff. Bu kabul edilir dimi?
G: Galatasaray. Ama bu üniversite olanından, içimde kalanından.
H: Hootie. Hootan.
I: Ilık. Kıskanmayan erkek ılıktır.
İ: İlhan Berk.
J: Jandarma. Hemen ardından Mahmut Tuncer. Hasiktir!
K: Kemankeş Mustafa Paşa. Allah belamı versin kim tanımıyorum.
L: Lüleburgaz'ın L'si.
M: Meme.
N: Nezoş. Canım anam.
O: Oyhşş?
Ö: Ömer Hayyam diyerek kamufle edelim.
P: Pizza.
R: -
S: Sinema televizyon.
Ş: Şair.
T: Tortul kayaç.
U: Uğursuz. Hayır bak aklıma gelen ilk şey uğur falan değil, direk "uğursuz."
Ü: Üvercinka.
V: Vosvos.
Y: Yavruguş.
Z: Zühtü. Kediydi bu.

ben eskiden

ben buraya bi şeyler yazmazken, yokluğunda ne yaptım biliyor musunuz?
daha çok şarkı söyledim, sigarayı hiç bırakmadım, alışveriş falan da yapmadım aslında.
boş beleş işlere yelken açtım. ki boğuldum..
sonunda gözlerimi kapatıp hızlıca sildim numarasını. hani kırmızı kablo mu mavi kablo mu diye ter dökerler ve kırmızıyı keserler ya, gözlerini açarlar sonra sakince, işte tam öyleydi. o an yıkılmadım, bomba patlamadı elimde.

götümde patlamış çünkü çoktan..
yastığım ıslak havlu kokardı, en son o yastığı atarken küflüydü mesela.
sınavımı rezil ettim. dostlarım fazla fazla azaldı.
derken şu "reset" tuşunu buldum. ama onun da dibine vurdum.
baya sıfırlamışım..

demem o ki, ben hazırım gitmeye.
kitabımı defterimi yakmadım ama beynimin kıvrımlarını heba ettim.

atın beni denizlere, izmire, istanbula. ihtiyacım olan bu.
anlatabildim dimi?