Bizim Evin Halleri

Ailemle yaşadığım bikaç olayı paylaşmak istiyorum bugün. Aklıma geldikçe devam ederim.

**
Ankara'daydım. Ablam işe gitmişti ve evde tek kalıyodum. Sabahın köründe uçağa yetişmek için uyanmıştım. Haliyle uykusuzdum ve televizyon izlerken uyuyakalmışım. Annem aramış napıyosun gittin mi filan demek için. Aramış aramış -telefonum hep sessizdedir- duymadım. 27 cevapsız.. Delirmiş tabi. Sonra ablamı aramış, Billur gazdan zehirlendi eve git diye. Ablam izin alıp eve erkenden geldi ağlayarak. Kapıyı açtım iyi misin dedi, sonra yemek yedik. (Heyecanlı ailem)

**
-Billur: Servetlere gidiyorum ben.
-Babası: (Cevap bile yok, sadece ürkütücü bi bakış.)
-Billur: Ne?
-Babası: (Bi anda yükselen ses tonu ve ani bakış.) Servet kim?
-Billur: Komşumuzun kızı yok mu baba..
-Babası: (Cıvık ses tonu.) Haa tamam Nailecim.
(İşte babam)

**
Bi gün sınıf arkadaşım bizim evi arıyo -küçüğüz tabi o zaman cep telefonumuz yok- babam açıyo. "Billur'la görüşebilir miyim?" diyo arkadaşım. Babam sinirlenerek "Naile demek istedin heralde!" diyip kapatıyo. Babam Naile der, annem Billur.. Evdeki isim kavgasından bıktığım bi gün adımı değiştirdim. Okula başladığımda kendimi "Gül Yaprak" diye tanıttım. Öğretmenim gerçeği öğrenince şizofren olduğumu düşündü. Veya içimde bi pavyon kadını var sandı. Sonuç olarak bana özel bi ilgi gösterdi.. (Acınası)